Artykuły · Fanslask / www.fanslask.fuckpc.com

Stado Levusów

                                		<span><p>O tym, że z trenera Levego żaden fachowiec wiedziałem od momentu wyczytania składu z Flotą Świnoujście we Wrocławiu, czyli od godziny 16:55 27 lutego bieżącego roku. Przegląd Sportowy twierdzi, że Levy zarabia w Śląsku 48 tysięcy złotych miesięcznie. O 46 za dużo. Levy może jako człowiek jest kimś, komu należy się szacunek, może jest dobry w organizacji treningów, lecz o trzymaniu szatni pojęcia nie ma najmniejszego. A to go dyskwalifikuje jako trenera w klubie, który ma ambicje coś osiągnąć. Może sobie być trenerem w jakimś LZS-ie, gdzie nie liczy się wynik, a gra to tak naprawdę zabawa.<br>

Od owej chwili, w której Levy pokazał, że nie ma kompleksowego pojęcia o rzeczach potrzebnych wielkim szkoleniowcom, prowadzony przez niego Śląsk wygrał dwa mecze z drugoligowcem i nie wygrał żadnego ligowego. Żadnego z czterech jakie mieliśmy, choć rywale ambitnie okupują sam dół tabeli.
Oracze i ochlapusy
Ktoś z komentujących słusznie zauważył, że w Śląsku jest kilku zawodników orających jak woły. Między innymi Gikiewicz czy Pawelec. Jednak to są ci piłkarze, których umiejętności nie powalają. Natomiast mamy do czynienia z paroosobową bandą, której grać „na wyplucie płuc” się najzwyczajniej nie chce.
W Śląsku pracują cwaniacy lub obsrańcy. Bo albo im dobrze w takim układzie, dogadują się z co niektórymi naszymi „zawodowcami”, którzy odpalają im działkę ze swoich niemałych pensji (to cwaniacy), albo boją się narobić szumu w drużynie. A tu szum zrobić trzeba.
Już proponowaliśmy na łamach Fana kilka razy. Zatrudnić detektywa, który pochodzi za wytypowanymi „gwiazdorami”, złapie ich na pijaństwie i pojmanemu podziękować dyscyplinarnie. Na kilka spotkań pozostałym ambicja wróci taka, że będą biegać trzy razy szybciej niż dotychczas.
Sposób przetestowany na Mrazie. Bardzo skuteczny. Ale nasi decydenci robią w gacie, bo boją się być „tymi złymi”.
Co w drużynie mistrza Polski robi Stevanović, oprócz pobierania pieniędzy, tego nie wie nikt. Co nie przeszkadza mu na regularne wychodzenie w podstawowej jedenastce.
Wejście faszystowskiego smoka
Na dziesięć minut na murawę wszedł Bambo. Moją ulubioną, rasistowską zabawą jest w takich przypadkach kompletne zaprzestanie wodzenia wzrokiem za piłką i przyglądanie się jednemu zawodnikowi. Tak, zgadliście, Murzynkowi.
Nasz Bambo w Bełchatowie starał się kilka razy główkować. Wszystkie pojedynki główkowe przegrał. Zrobił dwa rajdy. Z pierwszego wywalczył rzut rożny, z drugiego oddał podanie. Tak, nie ma pomyłki. Oddał coś, co miało być strzałem, lecz było podaniem do bramkarza. Ponadto potwierdzają się spostrzeżenia z meczu z Podbeskidziem, że biegać to potrafi tylko do przodu, kompletnie się nie wraca. Ponadto długo stoi w miejscu lub sobie drepcze, przy czym bardzo lubi wyciągać prawą rękę do góry. Taki tam faszystowski gest powitalny.
Wiecie, co w tym wszystkim jest najtragiczniejsze? Że nawet tak mierny bilans dokonań Bamby wcale nie jest najgorszym w zespole Śląska. A z tym rogiem, to już kpina, bo to według statystyków ze slasknetu był… jedyny rzut rożny Śląska.
Alibi już było?
Z Bambą przegraliśmy 0-1. Bambo za dwa miesiące już zapomni o Wrocławiu. Z 10-minutowym Więzikiem (Juraszkiem, Dankowskim, Abramowiczem, Garygą, Szuszkiewiczem) pewnie byłoby dokładnie tak samo, to znaczy wtopka na boisku czerwonej latarni. Ale Więzikowi (Juraszkowi, Dankowskiemu, Abramowiczowi, Garydze, Szuszkiewiczowi) dano by kopa do większego zaangażowania w treningi. I byłaby szansa, że zagrają we Wrocławiu przez rok czy dziesięć lat.
Roman Zieliński
Tak, tak, wiem, nie wszyscy wymienieni są teraz w Śląsku. Nie chodzi mi o konkretne nazwiska, lecz o impuls tak do samego piłkarza, jak i do jego kolegów. Kilka minut Więzika w Świnoujściu to ma być początek jego wejść na boisko w barwach Śląska, a nie jednorazowy sposób na „mamy alibi – w jednym meczu młody grał”.

                                </div>