Rudar Pljevlja – Śląsk 2-2 (Czarnogóra) rewanżowy mecz eliminacyjny Ligi Europy.
Po raz drugi w przeciągu roku trafiło się Śląskowi zwizytować ten sam stadion. Różnic było kilka. Po pierwsze przed rokiem Śląsk walczył z gospodarzem obiektu, a teraz „gospodarze” mieli z tym obiektem niewiele więcej wspólnego co i Śląsk. Ponadto tym razem był to mecz rewanżowy, a nie pierwszy. No, kilka innych różnic też się dało znaleźć.
Przygotowania
Te odbywały się nie tyle wśród nas, co obok nas. Powiedzmy sobie szczerze. Wielu zrobiło wiele, byśmy się na ten mecz nie udawali. Począwszy od klubu poprzez różne instytucje. Jakieś pisma krążyły, w którym odradzano nam obecność w Czarnogórze. Jakieś pogłoski o niewpuszczaniu Polaków. Za przykłady podawano nie tylko występ Śląska przed rokiem, lecz również obostrzenia wobec fanów kadry PZPN podczas meczu eliminacji MŚ, jaki się odbył w międzyczasie.
Coś na rzeczy było na pewno. Skoro jadący autostopem na mecz dziennikarz (ubrany nieprzypałowo, koszulka khaki, buty traperki jak rasowy turysta, plecak) był pytany jeszcze w Serbii, czy przypadkiem się nie udaje na mecz…
Parę osób potraktowało ten wyjazd na zasadzie: „jadę na wakacje, jak się uda, to będę na meczu”.
Paradoksalnie liczba chętnych na wyjazd, która i tak w związku z całą opisaną powyżej sytuacją była niewielka, zmalała po tym, jak Śląsk u siebie pokonał Rudar 4-0. Losowanie i jego wynik – mecz w Brugii w następnej rundzie, podziałał na wyobraźnię oraz na sposób liczenia gotówki.
Okiem Fana
Relacja jest w głównej mierze spojrzeniem naszego korespondenta „R”. Od lat mieszka poza Polską i choć zdawał sobie sprawę z możliwych utrudnień, postanowił się wybrać na mecz do Podgoricy. Jako jednemu z niewielu się to udało.
Jazda
W przypadku „R” sprawa była prosta. Wsiadł w samolot i poleciał gdzie chciał. Bujając się na innym paszporcie nawet nie był narażony na pytania, o których wyżej.
Postanowił powtórzyć trasę części ekipy sprzed roku. Startował w Budwie, jechał autobusem, który był gorszy od tych polskich z lat osiemdziesiątych poprzedniego wieku. Okna się nie otwierały, a klimatyzacji nie było.
- Przez półtorej godziny, które przecierpiałem w tym pudle, a które w tym czasie zrobiło swoje 60 kilometrów wyparowało ze mnie kilka kilogramów.
Po dojeździe do Podgoricy zajechał w okolice stadionu. Przez 10 minut jazdy zobaczył kilka wrzutów na murach robionych szablonem. Z nich wynikało, że miejscowi się szykowali na przyjazd Śląska, oj szykowali.
Zresztą wypatrzył paru takowych pod stadionem, gdzie palił głupa na przystanku autobusowym.
Ostatecznie okazało się, że żadne bilety nie będą potrzebne, bo wstęp na mecz jest bezpłatny. Jednak nasz korespondent zorganizował sobie wejście VIP-owskie. Miał nadzieję, że się nażre na koszt miłośników kóz.
Według organizatora, który próbował ogarniać sytuację, parę aut jechało do Podgoricy, lecz polskie blachy były elementem wstrzymującym dalszą podróż. Załogi kilku samochodów czekały na informacje będąc w Chorwacji, ale gdy się dowiedzieli jakie są realne szanse na dostanie się na mecz – zrezygnowali z wypadu.
Mecz na trybunach
W czasie meczu „R” i organizator, który również wylądował na VIP-ach, przeszli się na sektor gości. Tam w sumie zasiadło ośmiu kibiców Śląska plus ośmiu turystów, którzy dotarli na stadion bardziej z przypadku. Nie zadał im pytania, czy tam mieszkają, czy właśnie się urlopują i przy okazji przyszli na mecz. Dwie rodziny z dziećmi.
Inny z fanów Śląska, który ostatecznie też znalazł się na meczu, to aktualny mieszkaniec jednego z holenderskich miast. Oraz pięciu młodzieżowców.
W sumie na trybunach znalazło się oprócz służb porządkowych – sto osób. Paru miejscowych „barbarzyńców”, ale z partyzanta, konsul Polski, kilka na wpół przypadkowych osób.
Ci, którym udało się przebić przez zasieki, byli bez barw Śląska. No, jeden miał, ale wchodząc posiadał je ukryte („Holender”).
Ciekawostki
Wciąż mając nadzieję na kozią wyżerkę, przed drugą połową nasz reporter postanowił wrócić na lożę VIP. A tu miejscowi mundurowi postawili weto. No to podszedł do trzech polskich mundurowych, którzy zaliczyli sobie turystyczny wyjazd na koszt podatników, stwierdzając, że ma taki a nie inny bilet i będzie dążył do jego wyegzekwowania. Nawet jeśli będzie musiał obejść stadion w kółko. A jak już coś się stanie, to może być problem trochę poważniejszy. No to po konsultacjach mundurowi polscy – ichni nadszyszkownik „R” przeszedł na „swoje” miejsce w asyście dwóch polskich ochroniarzy i jednego czarnogórskiego. Konsul tylu służących nie miał…
Podsumowanie
8 – tę liczbę trzeba uznać za nasz dorobek wyjazdowy w Podgoricy 2013. No cóż, nasz wyjazd życia to to nie był na pewno. Kilkanaście aut – niedojazdów to też nasz problem, którego – jak się okazało – nie potrafiliśmy ominąć.
R, PP, RZ – na zdjęciu zabawa w Adriatyku przed rokiem.
</section>