<span><p>Wsłuchiwanie się w to, co się dzieje w Śląsku daje pewien obraz rzeczywistości. Fakt, że Mila podpisał kontrakt, fakt, że ściągnięto jakiegoś Albańca, fakt, że dość bezproblemowo przeszło odwołanie od decyzji zakładającej dla WKS szlaban na Europę – to wszystko pozwala przypuszczać, że jakieś pieniądze się pojawiły.<br>
Zaciskanie pasa
Jakie to pieniądze – nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że Śląsk znacznie ograniczył koszty stałe. Poprzez pozbycie się Diazów, Elsnerów, Voskampów – tych trzech grajków pobierało z kasy klubu jakieś 200 tysięcy złotych miesięcznie.
Czy hasło „jest gotówka” to nie efekt tychże oszczędności? Może nie, skoro mecenas Birka niedwuznacznie daje do zrozumienia, że pozostanie Mili jest efektem jego działalności.
Żeby jednak nie było za różowo – dziś dało się słyszeć, że odejście Ćwielonga jest przesądzone.
Co gorsze – w klubie pojawiło się stwierdzenie, że na kolejny sezon może pozostać Bambo. Ponoć zdecydować o tym, czy niepełnosprawny Murzyn ma zostać w Śląsku mają nowe władze jego dotychczasowego, arabskiego klubu.
Większej głupoty byśmy nie wymyślili. Bareja (ten reżyser od „Misia” „Zmienników” czy „Alternatyw 4”) to pikuś. Jaki jełopa mógł nawet przez moment chcieć zatrzymać pokrakę… chyba, że za owe zatrzymanie w łapkę się dostanie. Ale to jest działanie na szkodę klubu.
Afera trzeciego miejsca
Jak nie mamy kasy, żeby zrobić sobie własną Barcelonę, czyli nie można kupować kogo się chce i za ile się chce, to trzeba działać tak, by produkować towar, jaki w futbolu jest chodliwy. Czyli w miarę dobrych piłkarzy. Śląsk owszem, piłkarzy kupuje. Do niedawna kupował hurtem. Niestety, nie sprzedał żadnego od wielu już lat.
Znaleźli się tacy, którzy twierdzą, że III miejsce w Młodej Ekstraklasie to spory sukces klubu. Otóż nawet mistrzostwo ME jest czymś zbędnym, niepotrzebnym, bezsensownym, o ile nie niesie z sobą „wyprodukowanie” choćby jednego piłkarza do pierwszej drużyny. Jeśli nie ma tego „produktu”, to całe te rozgrywki ME są jedynie zbędnym balastem dla klubu. Finansowym, organizacyjnym, strukturalnym.
W Śląsku polityka kadrowa jest ustawiona tak, że do składu pierwszej drużyny muszą trafiać tylko piłkarze transferowani. Posiadanie gotówki przez klub jest zatem młynem na wodę dla tych, którzy tak właśnie poukładali całą „produkcję” piłkarzy, by nic samemu nie „wyprodukować”.
Przypomnijcie, proszę, jaki to ostatnio piłkarz został przez Śląsk wyciągnięty? Owszem, u nas wyrobili się Ćwielongi, Pietrasiaki, nawet Fojuty i… Mila, ale to nie były wynalazki Śląska. To byli zawodnicy po przejściach, którzy trafili na Oporowską w ramach rehabilitacji własnych karier.
Biliński (gol w debiucie), Szuszkiewicz, Garyga to gracze dla nas epizodyczni. Kiedy po raz ostatni w Śląsku zagrali piłkarze wychowani we Wrocławiu? Chyba musimy się cofnąć do czasów Tomka Moskala, Marcina Szymańskiego, Marka Kowalczyka i Irka Kowalskiego. Później było już tylko coraz gorzej z wyjątkiem Radka Janukiewicza i pechowca Kuby Małeckiego, ale to głównie dlatego, że w II lidze obowiązywał regulamin nakazujący grać przez cały mecz dwoma młodzieżowcami.
Ignorancja 10
Ostatnie lata to z jednej strony niezłe wyniki sportowe. Jednak te wyniki spowodowały katastrofę. Katastrofę finansową, która jest efektem kompletnego braku wizji, jak klub ma funkcjonować, jeśli nie będzie dopływu gotówki z zewnątrz (miasto, Solorz, Tauron czy inne wodociągi).
Są kolejni super fachowi trenerzy, jest fantastyczny dyrektor sportowy, a za gó… w które wdepnęliśmy odpowiedzialnych nie ma…
Roman Zieliński, rys. Klimo
</div>