Na naszych trybunach nie dzieje się dobrze. Widać to gołym okiem. Wasze komentarze pokazują złe sprawy, wyszczególniacie powody, punktujecie konkretne rzeczy, które Wam się nie podobają. Dobra, nie ma co gładzić słówek, które Was wkurwiają.
Nigdy nie było i nigdy nie będzie idealnie. Ale tak źle jak ostatnio nie było wśród nas jeszcze nigdy. Podziały i kłótnie nasiliły się z różnych powodów i na różnych płaszczyznach. Doszło nawet do tego, że jeden z naszych najsilniejszych fanklubów zastanawiał się nad zawieszeniem działalności (tak, od wczoraj to modne słowo, lecz ów fc mówił o tym wcześniej niż padło ono w stosunku do „decyzyjnego”). Linii podziałów powstało tyle, że nawet trudno je zliczyć. A na wszelkich podziałach zawsze zyskuje wróg.
Jeśli chcemy, by wśród nas samych było lepiej, mamy ku temu szansę. Chyba już ostatnią. Jak się nie zjednoczymy, jak nie przestaniemy patrzeć na siebie wilkiem, to najpierw będzie to, co działo się we Włoszech 20 lat temu, czyli na jednej trybunie będzie kilka – kilkanaście grupek, później grupki się zantagonizują, a ostetcznie zafundują nam trybuny angielskie czy belgijskie. Wielu z Was było w Brugii, więc wie o co chodzi. 25 tysięcy widzów, zero dopingu, zero flag, zero grafów, zero śladów zorganizowanego życia kibicowskiego. Po prostu 25 tysięcy pożeraczy popcornu, którzy po ostatnim gwizdku rozłażą się do domów
Jeśli tego nie chcemy, los wetknął nam do rąk bodajże ostatnią możliwość.
Czytaliście oświadczenie. Nie, nie jest to oświadczenie spisane ręką prezesa Wielkiego Śląska. Ale go dotyczy. Wielki Śląsk znika ze swoimi osiągnięciami i wadami, których było więcej niż osiągnięć.
Kilku osobom chciało się jeździć i rozmawiać. Z wszystkimi, którzy angażują się w nasze, kibicowskie życie. Rozmawiali, tłumaczyli, zasypywali rowy, którymi nas podzielono.
Teraz mamy szansę na nowe otwarcie. Nawet dla niewprawnych oczu będzie widoczne. Za kadencji Wielkiego Śląska oprawy to były sprawy nader rzadkie, a i tak najczęściej organizował je ktoś inny.
Wielki Śląsk odchodzi do historii, a na jego gruzach powstanie oprawa na meczu z Sewillą. Być może nawet uda się zmajstrować coś na mecz z Amiką.
To pierwszy, czytelny sygnał, że po WŚ może być tylko lepiej. Kasa na oprawy będzie szła na oprawy, skończą się całodniowe wyjazdy do odległego o dwa rzuty beretem Lubina, bo nie o naszą wygodę w nich chodziło.
Wiem, że mam na trybunach takich, którzy chętnie utopiliby mnie w łyżce wody. Was o nic nie proszę. Możecie działać na rzecz Śląska, albo przeciw niemu. Wasz wybór.
Natomiast zwracam się do tych, którzy mnie popierają, którzy mi ufają, którzy doceniają dotychczasowy wkład.
Uwierzmy nowej inicjatywie.
To nasza ostatnia szansa.
Roman Zieliński
PS. Dla jasności, bo zaraz wyjdzie na to, że to kolejny pomysł Zielińskiego. Nie ja jeździłem by rozmawiać o problemach i zasypywać te przepaści. Robili to ci, którzy ostatnio byli ze mną w takim sporze, że niektórzy myśleli, że zaraz dojdzie do mordobicia.
I nie ja będę „dowódcą projektu”. Ani nawet nie wchodzę na jego pokład.
Ale jestem za, bo znam tych ludzi od lat. Znam z trybun.
