<span><p>Zimą na łamach Fana postulowaliśmy o małą prowokację ze strony klubu. Trzeba było nazbierać trochę materiałów o, powiedzmy delikatnie, niesportowym trybie życia paru naszych grajków. Nawet wymieniliśmy z nazwiska, których to giercowników widzielibyśmy jako tych, którym wręczane są zwolnienia z pracy.<br>
Nie zrobiono tego.
Lekceważenie dobrych rad, zwykły tumiwisizm, „jakoś to będzie” czy inny powód braku reakcji decydentów na nasze propozycje dał taki oto efekt, jaki mamy.
O wejście do półfinału PP musimy się modlić, a sześć punktów uciekło sprzed nosa w czterech meczach. I to z zespołami, którym daleko do szpicy tabeli.
Drużyna raczej jest przygotowana kondycyjnie. Tu Levy się sprawdził. Nasze orzełki wyciągnęły z 0-1 na 2-1 z Widzewem, w osłabieniu z 0-1 na 3-2 z Flotą, po stracie bramki zaczęli grać na poważnie w Kielcach, także w spotkaniu z Podbeskidziem za bieganie wzięli się po stracie gola. To dość duże zaangażowanie, tak widoczne w końcówkach spotkań, za nic w świecie nie jest w stanie się wykrzesać z zespołu wcześniej. A to świadczy, że zawodnikom brakuje jakiegoś szczególnego kopa, impulsu, motywacji. Zatem widoczny jest brak motywatora.
Trener Levy nim nie jest na pewno. Jakiś nierychliwy przy wprowadzaniu zmian, jakby nie „czytał gry”. Krążą słuchy, że to nie Levy ustala skład. Prawdę powiedziawszy – guzik nas to obchodzi. Gdyby Śląsk wygrywał, to skład mógłby być autorstwa pana Filutka spod budki z piwem. Ale ponieważ nie wygrywa, to personalia zaczynają być istotne. A formalnie za nie odpowiada szkoleniowiec.
Levy sprawia wrażenie, jakby „nie czytał gry”. Jego zmiany są robione bez jakiegoś istotniejszego sensu. Chyba, że sens jest tak ukryty, iż my tego nie potrafimy dostrzec – jakaś bardziej ukryta filozofia futbolu.
Nie potrafi zmotywować drużyny szkoleniowiec. Chyba wypalił się w roli napędzacza pozytywnej energii Mila, który najwyraźniej teraz sam potrzebuje jakiegoś wstrząsu, żeby stać się „tym” Milą.
Jak chcemy coś w sezonie 2012/13 osiągnąć, to nadszedł ostatni czas na działanie. Do końca sezonu zostały jeszcze aż 33 oczka do zdobycia. Został do wywalczenia Puchar Polski. Zostało maksymalnie 16 meczów i zaledwie 76 dni na ich rozegranie.
Jest plan
Jeśli decydenci chcą, by Śląsk coś osiągnął, to proszę bardzo. Puścić za wyselekcjonowanymi nierobami detektywów za 10 tysięcy, no dobra, za 30. Za kilka dni pożegnać się z tumiwisistą na zasadach podobnych jak zrobiono to z Mrazem. Na kilka spotkań – sprężenie w zespole murowane, a i kasa zaoszczędzona (bo za owe 10/30 tysięcy dla podpatrywacza, nasz obibok udający piłkarza nie dostanie paru pensyjek – będzie nawet spora górka).
Jakoś na wkłady do koszulek trzeba znaleźć sposób. Jak się nie zacznie działać szybko, to się obudzimy w środku tabeli po łomocie w Świnoujściu. Po aspiracjach do gry w Europie zostaną wspomnienia z Hanoweru.
Roman Zieliński, fot. natemat.pl
Podobne wpisy:
- Dramat z czarnym zakończeniem Remis z leszczami – to się zdarza najlepszym. Nawet wówczas,...
- Śląsk to klub debili Teraz już nie ma wątpliwości. Najmniejszej. Możesz być geniuszem, lecz...
- Powrót turysty Mamy nowego szkoleniowca. Na dobra sprawę nic o nim nie...
- Król zimy No to załatwiło się samo. Dzięki stracie punktów przez Legię...
</div>