Artykuły · Fanslask / www.fanslask.fuckpc.com

Minuta śmiertelnej ciszy

Przez Polskę przelewa się fala oburzenia po drugoligowym meczu Cracovia – GKS Katowice. Kibice Cracovii podczas minuty ciszy, którą zaordynowano dla uczczenia ofiar katastrofy, w jakiej zginęło dwóch kibiców Lechii Gdańsk, głośno śpiewali. O Lechii. I to niewybrednie.
Bodaj po raz pierwszy w życiu stanę za kibicami Cracovii.
Nie uznaję czegoś takiego jak obłuda. Jak kogoś kocham, to kocham. Jak coś do kogoś mam, to to mówię. Jak kogoś nienawidzę, to nienawidzę całym sercem, a gdy mu się zdarzy przykrość, to nie twierdzę, że „oj, jak mi cię żal”. Nie jest mi żal. Cieszę się z nieszczęścia wroga. Gdy zdechł Stalin, nie było mnie na świecie, ale nawet po latach jest to dla mnie wydarzenie szczęśliwe. Gdy zdechł Breżniew szalałem ze szczęścia.
Jak po śmierci Wejcherta „Staruch” krzyczał w kierunku Waltera „jeszcze jeden” – byłem sercem i duszą za „Staruchem”. Bo wróg jest dobry tylko wówczas, gdy go nie ma.
„Zemsta, zemsta na wroga, z Bogiem, a choćby mimo Boga” pisał wieszcz.
Gdy chowano Prezesa Związku Żołnierzy AK, Jerzego Woźniaka, choć Go osobiście nie zdążyłem poznać, byłem na Jego pogrzebie. Gdy będą chować Jaruzelskiego czy Szechtera, mogę co najwyżej pójść na ich groby, żeby się tam odlać.
Albo szczerze jesteś poruszony wydarzeniem, wówczas oddaj cześć, albo nawet nie udawaj, że kogoś szanowałeś.
Dla mnie kibic Lechii, nawet ten, którego nie znam, to brat. Mogę uczcić kibiców wielu klubów, których nie lubię. A kibic Cracovii jest śmieciem, dlatego gdy piekło pochłonęło ichniego wodza, nie odczuwałem dyskomfortu. Żadnego.
Kiedyś zejdę z tego świata. Nie wyobrażam sobie by na moim pogrzebie był kibic Cracovii. Ani by wyrażał żal po mojej śmierci. Nie oczekuję współczucia od ludzkich śmieci.
Roman Zieliński, fot. zdrowie-i-uroda.wieszjak.pl

PS. Nie zapraszajcie mnie do dyskusji „co myślę na temat”. Takie komentarze będą usuwane. Na temat zdefiniowany tutaj wyraziłem się jasno.

							</section>