<span><p><span>Obecnie Śląsk, od strony czysto sportowej, jest w następującej pozycji wyjściowej: </span><br>
Po pierwsze gra w finale Pucharu Polski, w którym trzeba rozegrać dwa spotkania.
Po drugie znajduje się na czwartym miejscu w tabeli na sześć kolejek przed zakończeniem rozgrywek. Dosyć solidnym czwartym miejscu, bo choć o wyprzedzeniu pierwszej dwójki nie ma co marzyć, to trzecia drużyna jest lepsza od Śląska tylko bezpośrednim bilansem spotkań, a nad resztą stawki Śląsk ma delikatną przewagę punktową.
Co w związku z tym?
Wniosek narzuca się sam. Cel, jaki powinno się w Śląsku postawić przed zespołem jest zdobycie Pucharu Polski. Wówczas resztę spotkań należy przeznaczyć na radykalne wprowadzania do drużyny wrocławskiej młodzieży. Po to, by nam klub nie padł organizacyjnie w ciągu kilku najbliższych miesięcy.
Co będzie, jeśli się pucharu zdobyć nie uda?
Też powinniśmy starać się zająć miejsce na pudle przy okazji ogrywając Juraszków, Fedynów i innych.
Dlaczego?
Odpowiedź jest prosta. Nie stać Śląska na prowadzenie drużyny tak rozrzutnie, jak to się robiło do tej pory. Gdyby było stać, to piłkarze nie mieliby zaległości płacowych. Ponieważ mają, znakiem tego nie jest nas stać.
Trzeba ciąć koszty. Największymi są pensje starych wyjadaczy. Owszem, można dyskutować nad kwestią, czy taki piłkarz jak Mila (Sobota, Ćwielong) powinien jednak dostawać swoje, wygórowane pensje, by zespół miał, przynajmniej w teorii, szanse osiągnięcia wyniku sportowego, czy zacisnąć finansowego pasa maksymalnie i liczyć na cud w postaci wystrzelenia sporej liczby talentów w najbliższym czasie. Ale trzeba mieć pieniążki choć dla tego trzonu. A u nas nie ma nawet na to. A trzymamy cholernie drogich Stevanovićów i Spahićów, którzy są kompletnie bezsensowni i cholernie kasochłonni.
Potrzeba odmłodzenia drużyny nie wynika z tego, że młody = lepszy, bo z tym może być różnie. Lecz na pewno młody = tańszy. Dużo tańszy. I jak nie chcemy, by Śląsk prędzej czy później zbankrutował, to odmłodzenie składu (czytaj: obniżenie kosztów utrzymania drużyny) dokonać się musi.
Nauka z czyjejś historii
Tym, którym wydaje się, że Śląsk zbankrutować nie może polecamy prześledzenie losów ŁKS-u Łódź na przestrzeni ostatnich 20 lat. GKS-u Katowice w tym samym czasie. Widzewa przez ćwierć wieku. Kiedyś sukcesy, obecnie katastrofa finansowa, infrastrukturalna, organizacyjna. I kompletny brak perspektyw. Gdyby nie kibice, to już można by zacząć je likwidować.
Albo przykłady z naszego, wrocławskiego podwórka – Ślęza i Polar. W połowie lat 90-tych Ślęza była lepsza od Śląska, a niespełna 10 lat później, gdy Polar grał w II lidze, to Śląsk był w III. Gdzie są teraz? Zabrzmi groteskowo: musiały się polikwidować, by jeszcze istnieć.
Może jednak?
Są i takie głosy, że w przypadku nie zdobycia Pucharu Polski trzeba się sprężyć na to, by jednak w Europie się pokazać. I grać (personalnie) bez najmniejszego ryzyka. Zatem – stawiać na doświadczonych.
Guzik prawda. Bo nawet jeśli ta przepustka zostanie zdobyta, to i tak jesienią nie będzie kim grać. Ponieważ kasy brakuje. A tej bez skreślenia zbyt wysokich kontraktów zapełnić się nie uda. A jazda do Azerbejdżanu czy jeszcze dalej po pierwsze kosztuje, a po drugie wśród repów (o ile zostaną) wyjazd do Baku sportowej złości nie wywoła.
Jesień
Niestety, już wiadomo, co przyniesie runda jesienna sezonu 2013/14. Jest kilka scenariuszy, ale nawet najbardziej kolorowy podpowiada, że szału nie będzie. Bo bez kasy (a przy obecnych kontraktach naszych gwiazd szans na gotówkę w kasie nie ma żadnych), to ze Śląska piłkarze będą rwać, aż się będzie kurzyć. Paru jeszcze zostanie omamionych pieniędzmi na papierze. Widzew tak ciągnął 15 lat. I obecnie ponosi tego konsekwencje.
Najczarniejszy scenariusz jest taki, że nawet wywalczając Puchar i tak w Europie nie zagramy. Nie dopuszczą nas tam z uwagi na zaległości finansowe. I sezon trzeba będzie z konieczności rozpoczynać zespołem odmłodzonym na siłę.
Zdobycie Pucharu Polski może być drobnym impulsem do niewielkiego podłatania dziurawego budżetu. Fakt, że już sprzedano prawie 30 tysięcy biletów na pierwszy, wrocławski finał (stan na wtorek wieczór) jest budujący. I daje pewne możliwości marketingowe. Ale na kontrakty po 80 tysięcy miesięcznie (razy iluś tam zawodników) nawet rozgromienie finałowego rywala nie zarobi.
Andrzej P, RZ
Podobne wpisy:
- Żniwo pierwszego pucharu To było niemal dokładnie 37 lat temu. 1 maja 1976...
- Jaka straszna rocznica 15 sierpnia. Rocznica niemiła dla tych wszystkich, którzy próbują się...
- Jaka jazda 25 czerwca dowiemy się z kim Śląsk zagra w eliminacjach...
- Jak po łomocie? Już jutro (wtorek 18:45) bardzo ważny mecz dla Śląska. Ważny,...
</div>