Artykuły · Fanslask / www.fanslask.fuckpc.com

Jak pokochałem Józefa Stalina

Gdyby nie towarzysz Iosif Wissarionowicz Dżugaszwili, major Bauman nie zrobiłby kariery w NKWD, KBW i Informacji Wojskowej, być może wcale by nie został majorem, najprawdopodobniej nie były też gościem Uniwersytetu im. Bolesława Bieruta… Pomyłka w nazwie uczelni? Może. Po prostu osoba „szanownego” gościa bardziej pasuje do poprzedniego patrona Uniwersytetu Wrocławskiego. W dalszej konsekwencji ja nie wiedziałbym tyle o świecie ile wiem obecnie. Przez ostatnie dwa miesiące (od 22 czerwca 2013 – poszukajcie z jakimi wydarzeniami historycznymi ta data się wiąże… w kontekście całego artykułu będzie śmiesznie) dowiedziałem się, że jestem młodocianym (!) faszystą, bandziorem, troglodytą, dziczą stadionową, narodowcem, osiłkiem, skrajną prawicą, oszołomem, nacjonalistyczną hołotą, chuliganem, awanturnikiem, ekstremą i diabli wiedzą kim jeszcze.
Dowiedziałem się też, że w Polsce faszyści lada chwilę przejmą władzę, że stukot podkutych butów maszerujących w równych szeregach nazistowskich bojówek nie daje spać dziennikarzynom z warszawskiej ul. Mysiej, o przepraszam (pomyliłem z poprzednim adresem Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, czyli w skrócie Urzędu Cenzury), chodziło mi oczywiście o ulicę Czerską, a pismaczyny z placu Solnego we Wrocławiu z powodu pełzającego faszyzmu nie mogą spać po nocach. Co więcej – dowiedziałem się, że faszystę poznajemy po… oczach, bo w oczach widać faszyzm. Niestety facet wypowiadający na poważnie (i chyba na trzeźwo) te słowa nie dopowiedział, czy zwolenników innych światopoglądów też można rozpoznać po oczach.
Nazizm oczny
Kiedyś ideolodzy pewnego systemu politycznego usiłowali rozpoznawać ludzi po nosach, czyżby teraz pan Celiński zafascynował się ideami Alfreda Rosenberga, zmodyfikował je, i przerzucił się z nosa na oczy?
Każdy wrocławianin jest faszystą!
Gdyby nie Stalin, ojciec popularnej gwiazdy TVN nie zrobiłby kariery w MO, a sama „Stokrotka” zapewne nie zrobiłaby już za czasów komuny kariery w mediach. Natomiast ja nie zostałbym uraczony popisem antydziennikarstwa wspomnianej „Stokrotki” w programie „Kropka nad i”. Szczytem kunsztu pseudodziennikarskiego było natarczywe wymuszanie od zaproszonego do studia gościa opinii o pewnej książce. Oczywiście pytająca tej książki w studio nie miała, a na dodatek przyznała na wizji, że nie zna treści książki, co więcej, nawet jej nie czytała, bo… ona nie ma znajomych kiboli. Natomiast nachalnie usiłowała wydobyć opinię o tejże książce od swojego rozmówcy, który to według niej miał obowiązek tę książkę przeczytać, bo… przez trzy lata mieszkał we Wrocławiu. W tym miejscu poczuwam się w obowiązku ostrzeżenia wszystkich mieszkańców Wrocławia. Nieważne, czy mieszkasz tu od urodzenia, czy tylko mieszkałeś parę lat we Wrocławiu – uważaj! Możesz zostać napadnięty na ulicy przez dowolnego dziennikarzynę i będziesz wypytywany o książkę… kibola Zielińskiego!
Faszyzm nieznany
Gdyby nie Soso, nie byłoby protestu przeciwko stalinowskiemu politrukowi Baumanowi. Po „aferze Baumana” media głównego ścieku odmieniały słowo faszyzm przez wszystkie możliwe przypadki i czasy, mieszając w jednym kotle faszyzm, rasizm, narodowy socjalizm, ksenofobię, nacjonalizm, hitleryzm, szowinizm, neofaszyzm, narodowy radykalizm, a nawet… patriotyzm i antykomunizm. Nie wymagam od wszystkich, którzy uważają się za dziennikarzy, dokładnej znajomości i odróżniania poszczególnych doktryn politycznych. Jednak jeżeli używa się jakiegoś terminu, to warto byłoby znać przynajmniej sens używanego określenia.
Dzieci doktora Goebbelsa
Zastanawiałem się też nad pojęciem „polskiego neofaszyzmu” – może ja się nie znam, ale wydaje mi się jednak że, aby coś było „neo” to najpierw musi być jakiś pierwowzór, a o poważnych ugrupowaniach faszystowskich w Polsce jakoś nie słyszałem. Tak po prawdzie to neofaszyzm jeżeli już – może ewentualnie istnieć chyba głównie we Włoszech…
Nie napiszę że wszyscy „wielcy” tak zwanego dziennikarstwa są godnymi uczniami Goebbelsa, ponieważ to oni mogli by mu udzielać lekcji, to Goebbels mógłby się od nich wiele nauczyć.
Tylko nacjonalizm! Tylko rasizm!
W ogólnym amoku, w jaki wpadł establishment, Rafał D. mówił o nacjonalistycznych hasłach wznoszonych przez nacjonalistyczną hołotę. Sporo czasu wspólnie ze znajomymi spędziliśmy nad wytropieniem tego, które hasło wykrzyczane w stronę NKWD-zisty Baumana było przez Rafała D. uznane za nacjonalistyczne. Czy „Precz z komuną!”? Może „Zamiast liści…”? A może „Norymberga dla komuny!”? Niestety za cholerę nie mogliśmy doszukać się w powyższych hasłach nacjonalizmu. Skoro jednak Rafał D. znalazł, to może on (nacjonalizm) tam jednak gdzieś siedzi… Lepiej! Jakiś lewacki „mędrzec” mówił o hasłach antysemickich!!! W sumie jakby dobrze to wszystko przemyśleć… przemyśleć… przemyśleć…
Zawsze też można przeprowadzić tak kuriozalny wyczyn umysłowo-psychologiczny, jakim swego czasu popisała się pani prokurator Iwona Zełep-Pęcherzewska, której wyczyny do dziś nie przestają zadziwiać prawników. Swego czasu uznała ona, iż hasło „raz sierpem raz młotem czerwoną hołotę” jest hasłem nawołującym do nienawiści na tle… rasowym (być może myślała ze skandujący je ludzie są zwolennikami konkwistadorów).
Rada wujaszka Stalina
Co z tym wszystkim wspólnego ma Józef Stalin? Otóż ma. To najprawdopodobniej Stalinowi zawdzięczamy następujące słowa: „Gdy obstrukcjoniści staną się zbyt irytujący, nazwijcie ich faszystami, nazistami albo antysemitami. Skojarzenie to, wystarczająco często powtarzane, stanie się faktem w opinii publicznej”. Takie fajne wytyczne dla propagandzistów…
Dupa, faszyzm i owczarek
Wiem, wiem, są tacy, którym wszystko kojarzy się z faszyzmem. To dokładnie jak w starym dowcipie: Lekarz rysuje pacjentowi trójkąt i pyta pacjenta, z czym mu się to kojarzy:
- Z dupą – odpowiada pacjent.
Lekarz rysuje kwadrat:
- Z dupą.
Dalej następuje okrąg, sześciokąt, kropka, kreska, prostokąt itp. – odpowiedz nieodmiennie brzmi:
- Z dupą.
- Panie, pan jest zboczony! – wola lekarz.
- Tak? Ja? To przecież Pan żeś te wszystkie świństwa rysował?
Idąc powyższym tokiem rozumowania to owczarek niemiecki jest symbolem nazizmu! Dlaczego? Ano dlatego iż ukochanym psem Adolfa Hitlera był owczarek (i to, o zgrozo, niemiecki!). Co gorsza – Adolf Hitler, zresztą jak wszyscy naziści, również spał, chodził i jadł (o wegetarianach i abstynentach nawet nie wspomnę – Adolf Hitler nie pił alkoholu i był jaroszem… – czy weganizm i frutarianizm to nie są przypadkiem skrajne formy hitleryzmu? Czy wszyscy abstynenci to ludzie pokroju strażników z obozów koncentracyjnych?).
Znalazłem faszyzm!
Jak już szukamy faszyzmu to proszę bardzo: winieta Gazety Wyborczej składa się z trzech kolorów: czerwonego (taki kwadracik), białego (tło), i czarnego (napis). Porównajmy teraz te kolory z flagą Trzeciej Rzeszy: czerwony, biały oraz czarny, i kto tu jest faszystą?
I właśnie teraz mnie olśniło! Już wiem, które z haseł wykrzykiwanych w kierunku profesora z KBW było nacjonalistyczne a nawet antysemickie! Nie wiecie? Oczywiście, że chodzi o hasło: „Norymberga dla komuny!”! Przecież tam wymienione jest miasto Norymberga! Miasto koło którego NSDAP miało swoje olbrzymie partyjne miasteczko, o ustawach norymberskich już nie wspominając…
Darmowa reklama
Straszenie widmem faszyzmu krążącym po Polsce było dodatkowo okraszone mantrą. Mantra ta brzmiała: „Jak pokochałem Adolfa Hitlera”. Lewicowi celebryci, politycy, dziennikarze i inne przygłupy tak często i z takim nabożeństwem wypowiadali te cztery słowa jakby sami w to wierzyli i kochali… Tytuł tej książki, a dokładniej tytuł widniejący na okładce był powtarzany kilka, a może i kilkanaście razy dziennie w najlepszym czasie antenowym chyba we wszystkich możliwych stacjach radiowych i telewizyjnych. Wiem, że Roman Zieliński – guru/herszt/mentor kiboli Śląska, autor książki „Jak pokochałem Adolfa Hitlera” (oni tam w redakcji na Solnym to mają chyba wklepane w Office’a – wpisują: Roman Zieliński. a reszta już wskakuje automatycznie) ma bardzo wielu znajomych i różne znajomości w wielu kręgach, ale że aż takie, aby mieć darmową reklamę, za którą musiałby zapłacić co najmniej kilkaset tysięcy złotych… aż o takie chody to Herszta nie podejrzewałem. No, no, no…
Najlepsze nazwisko Hitlera
Okazało się wiec, że najlepsze nazwisko do darmowej reklamy książki to nazwisko Adolfa Hitlera. Długo zastanawiałem się, jakie nazwisko przyniosłoby podobny skutek. Może Pol Pot? Raczej nie, mało kto kojarzy tę postać. Hess? Dzierżyński, Höss? Też nie. Sławni, ale nie aż tak. Może tytuł ze Stalinem dałby podobny efekt? Może… Jak kiedyś wydam książkę o podobnym tytule to sam się przekonam. Obawiam się jednak, że wtedy niektóre lewicowe autorytety będą chciały zrobić ze mnie poprawnie politycznego celebrytę i mentora (guru/herszta) lewicy.
Okładka dla pedałów
Skoro już mówimy o książce – okładce, bo mam nieodparte wrażenie, że nikt z „mantrujących” samej książki nawet w ręku nie trzymał, nie wspominając już o jej czytaniu (a o przeczytaniu ze zrozumieniem zwłaszcza), czekałem tylko aż o tytule wypowie się kolejny autorytet poprawności politycznej – R. Biedroń. Tylko jest problem – Robert B. musiałby wziąć książkę w obronę, ponieważ z samego tytułu okładki mógłby wywnioskować, iż jest to książka o miłości mężczyzny do mężczyzny…. Robercie! Do boju! Nie czytaj, tylko działaj!
Zasługa największego mordercy
Gdyby nie Józef Stalin, „zasłużonego w walkach z bandami” Baumana nie byłoby we Wrocławiu, natomiast Rafał D. nie witałby go w swoim imieniu (i co gorsza w imieniu Wrocławian), nie musiałby dla ochrony NKWD-zisty wzywać na teren Uniwersytetu policji (a co z autonomią uczelni?). My, mieszkańcy Wrocławia, nie dowiedzielibyśmy się, że żyjemy w czyimś prywatnym mieście. Rafał D. raczył był określić Wrocław – swoim miastem („w moim mieście”). Protestujących nazwał natomiast nacjonalistyczną hołotą. Panie Rafale – znam trochę więcej określeń (trochę tych obelg osobiście nasłuchałem się już wcześniej) i postaram się je Panu podsunąć. Oto przykłady:
- awanturnicy, faszyści, ekstremiści, chuligani, wyrostki – tak komunistyczna propaganda określała „elementy antysocjalistyczne” czyli działaczy podziemia w okresie stanu wojennego.
- terroryści – tak między innymi określani byli ludzie związani z Solidarnością Walczącą.
- faszystowska ekstrema – tak towarzysz Jaruzelski nazywał Solidarność w 1982 na plenum KC PZPR.
- warchoły, chuligani – w 1976 roku tak nazywano protestujących z Radomia i Ursusa.
- bandy, elementy, hołota – to już rok 1970 gdy dokonano masakry robotników Wybrzeża.
- wichrzyciele, chuligani, bankruci, męty – tak określano demonstrujących w 1968 roku.
- wrogowie ustroju, awanturnicy, szajka, prowokatorzy – w roku 1956 tak właśnie komuniści określali protestujących i rozstrzelanych robotników z Poznania.
- bandyci, zdrajcy, nacjonaliści, faszyści – tymi właśnie słowami określano Żołnierzy Wyklętych takich jak Inka, Zapora, Łupaszka, Ogień, Zagończyk czy Witold Pilecki i wielu, wielu innych.
Uczniowie Stalina
Panie Rafale! „Stokrotko”! Tomaszu L.! I wy wszyscy, którzy raczyliście użyć wobec mnie (nas) podobnych epitetów – dziękuję wam z całego serca! Choć nie jestem godzien stawać w jednym szeregu z wymienionymi przeze mnie Ludźmi, dzięki wam, towarzysze, czuję się dumny, że przynajmniej poprzez obelgi stawiacie nas na równi z Nimi – z Ludźmi walczącymi z komunizmem o Wolną i Niepodległą Polskę.
Dlatego i tobie Wujaszku Stalinie dziękuję! Gdyby nie Ty, twoi wierni uczniowie i słudzy nie określaliby nas podobnymi epitetami, nas – Polaków, antykomunistów.
A, i tak na koniec – żeby nie było tak antyfaszystowsko, to Stalin w swoje drugie imię (przed prawdziwym nazwiskiem) też ma wpisane SS. I kto tu jest faszystą?
P.S. Olśniło mnie po raz drugi! To jednak oni mają rację! Jesteśmy faszystami i wznosiliśmy faszystowskie okrzyki! Tak, tak, przecież takie hasła były wznoszone między innymi podczas demonstracji opozycyjnych w latach stanu wojennego, takie właśnie hasła propagowali ludzie związali z opozycją i z podziemną Solidarnością. No właśnie! Skoro tawariszcz Jaruzelski uważał Solidarność za faszystowską ekstremę – rachunek jest prosty – jesteśmy faszystami (a może i neofaszystami)!
Piotr „Malasek” Malawski, śródtytuły Roman Zieliński
P. S. II: Ewentualne pozwy sądowe proszę kierować do mojego dziadka, zamordowanego przez NKWD w Katyniu: Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu, Tadeusz Malawski.