Artykuły · Fanslask / www.fanslask.fuckpc.com

Dramat z czarnym zakończeniem

                                		<span><p>Remis z leszczami – to się zdarza najlepszym. Nawet wówczas, gdy przeciwko leszczom dyktowany jest rzut karny. Niestety, my już o mianie najlepszych możemy powoli zacząć zapominać. Śląsk staje się klubem, w którym przestaje funkcjonować wszystko.<br>

Krok do katastrofy
Finansowanie – przestało funkcjonować jakiś rok temu. Jeszcze się dziury łata, ale to wszystko jest jedną wielką prowizorką. Bezgotówkowy sponsor ściągnięty przez bezrozumnego „dowódcę”, który nie ma pojęcia funkcjonowaniu jakiegokolwiek przedsięwzięcia, a co dopiero mówić o przedsięwzięciu sportowym. To śmierdziało katastrofa od samego początku.
Ściąganie pieniędzy w najprostszy sposób, poprzez zapełnianie trybun nie funkcjonuje. Bo u nas marketing nie funkcjonował nigdy. Jak kibice się nie wzięli za zapychanie sektora „Oporowska”, to jest pustawy. A reszta stadionu jest pustawa zawsze.
Myślenie perspektywiczne o klubie jako całości – również nie funkcjonuje. Nawet nie wiadomo od kiedy. Na pewno baaardzo długo.
Myślenie perspektywiczne o drużynie – można było mieć nadzieję, że po pozbyciu się Lenczyka coś w tej materii się zmieni. A tu taka sama tragedia, tylko kaska komuś innemu wpada do kieszeni.
Motor napędowy, czyli Mila też przestał funkcjonować. Jakoś te jego zagrania już jakby mniej dokładne.
Drużyna – jeszcze jest chemia w zespole, ale widać jak na dłoni, że coraz bardziej siada. Gol Gikiewicza, który naszym orłom uratował siedzenia, spotkał się z uznaniem tylko w oczach… Murzyna.
Z Bambą też chyba będzie katastrofa. Biega i walczy – to można stwierdzić po 10 minutach gry. Nawet piłki dostaje od zespołu (a nie jest to wcale takie jednoznaczne, że musi, bo są tacy, którzy piłek nie dostają). Ale jak w ciągu 10 minut się 4 razy podaje i zalicza się przy tym 4 straty, to zbyt dobrym prognostykiem nie jest na pewno.
Czarny dramat
Murzyn nie umie podawać, ale biega. To już dużo, bo w Śląsku są tacy, którzy od biegania stronią. Osobiście przyjrzałem się 10 ostatnim minutom pierwszej połowy w wykonaniu Amira Spahića. Nie interesowało mnie, co się dzieje z piłką, patrzyłem na tego typa. Typa, bo na nazwanie o piłkarzem nie zasługuje. Snuł się po murawie, nawet nie udawał, że mu się chce. Jedyny odbiór zakończył… oddaniem piłki rywalom, co o mało nie skończyło się stratą gola.
Ten Spahić, a w zasadzie jego obecność na boisku jest dowodem na to, że przestał funkcjonować trener Levy. Jak taką lebiegę trzyma na murawie, to albo w Śląsku jest już taka tragedia, że lebiega się mieści w podstawowym składzie, albo jest to dowód, iż szkoleniowiec widzi tylko to, co się dzieje przy „jego” bocznej linii. Przy drugiej można nic nie robić i nie zostać wyp…mienionym. Dzięki czemu można jeszcze sobie „pograć” przez kolejne pół godziny. Dramat.
Nigdy nie byłem taktykiem piłkarskim, jednak zastanawia mnie także to, że w owej podstawowej „11” zagrał Kokoszka. Przyjrzałem mu się tydzień temu, bośmy się przypadkiem spotkali w przychodni sportowej. Szczypior. Musi być naprawdę dobry, by z marszu wskoczyć do pierwszego zespołu. Czy faktycznie taki z niego kozak – niech ocenią ci, którzy się mu przyglądali, lecz jakoś mi się w oczy dobrymi zagraniami nie rzucił.
Mamy problem
Wszystkie zagrywki personalne trenera Levego można byłoby przyjąć za dobrą monetę, gdyby zespół wygrywał. Wszak wszystko ocenia wynik. Tymczasem Śląsk trzy ostatnie spotkania poremisował po 1-1, a rywalami były między innymi 14 i 15 drużyna w tabeli. Czyli leszcze.
Jeśli ktoś miał wątpliwości co do tego, czy Śląsk może zostać mistrzem Polski, a w co powątpiewaliśmy kilka artykułów wstecz, to teraz już wiemy dlaczego Śląsk nie może obronić tytułu. Bo mistrzem nie może zostać zespół, z którym Podbeskidzie nie przegrało ani razu.
Śląsk w meczu z leszczami na własnym stadionie wyrównał w doliczonym czasie gry. Plan Levego polegający na oszczędzaniu siły w meczu o Puchar Polski by zdobywać punkty w lidze na razie zaowocował trzema remisami z cieniasami. Zobaczymy, czy uda się choć doczłapać do półfinału PP.
Na razie tylko to, że inni są równie słabi, zawdzięczamy, że w tabeli wygląda to jako tako. Bo gołym okiem widać, że zaczynamy mieć problem.
Roman Zieliński - na zdjęciu kolejny dramat. Kibice Podbeskidzia zaliczyli jeden z „wyjazdów życia”. Razem z turystami stadionowymi nie było ich więcej niż 130.

                                </div>