Artykuły · Fanslask / www.fanslask.fuckpc.com

Po to się gra (III)

Te europejskie puchary to w ligowej szarzyźnie wisienka na torcie. Jeździ się po Polsce wciąż niemal w te same miejsca, na te same, często obleśne stadiony (no, ostatnio się w tej materii sporo poprawiło, to znaczy co do obleśności). Wyjazd „w świat” to jest to o co chodzi. Do przedostatniego występu Śląska w pucharach, niestety, ta wisienka na torcie była nieosiągalna. To się chociaż ekscytowaliśmy meczami z

zagranicznymi drużynami u siebie. I o tym jest ten mini cykl, którego wcześniejsze odcinki to http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=11981 oraz http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=11987
1987, czyli pożegnanie na długo
Real Sociedad San Sebastian. To nigdy nie był klub topowy. Ani w Europie, ani nawet w samej Hiszpanii. Ale nazwa „Real” znana była wszystkim, którzy piłki choć liznęli. Zatem zdobywca Pucharu Polski, zdobywca Superpucharu Polski, drużyna która miała całkiem przyzwoitą jesień w rozgrywkach ligowych, która grała z Realem (co z tego, że nie z „tym” Realem) – to mogło zrobić wrażenie. I zrobiło.
Pierwszy mecz Śląsk zagrał na wyjeździe. Nie San Sebastian, lecz w Bilbao, ale dla nas to nie miało najmniejszego znaczenia. I tak się z Polski wydostać nie było jak. Taki kurewski, komunistyczny ustrój, który ludzi nie puszczał na Zachód, bo by ćwierć populacji została na miejscu. Najmniej zaradnych, najgłupszych, najbiedniejszych. No to zostało radio (w telewizji tego meczu nie było). 0-0, to dawało nadzieję. Pewnie gdyby mecz był w okienku telewizyjnym to nadzieja byłaby ostatnią rzeczą dla oglądających, bo tak naprawdę nie był to mecz Real – Śląsk, lecz Real – bramkarz Śląska. Janusz Jedynak zagrał mecz życia, na dodatek był to najfartowniejszy jego występ między słupkami.
Ale tego tak naprawdę nie wiedział nikt.
Miesięczna „tygodniówka”
Rewanż ostatniego – jak się później okazało – na długie lata spotkania pucharowego Śląska ściągnął do Wrocławia istną zgraję kolesiów z innych klubów.
To był już czas w którym życie kibicowskie było dość mocno zawiązane. Była całkiem spora grupka ludzi, którzy znali się nie z tego, że mieszkali na jednym podwórku, czy z tego, że chodzili do jednej szkoły lub pracy. Znaliśmy się z meczów.
Wtedy „oko cyklonu” stanowiła chata „P”. Choć kilka innych miejscówek też miało swoje „chwile bycia centralą”. Ale u „P” centrala była zawsze. No i tam właśnie wylądowało bractwo z Lechii Gdańsk i ŁKS-u Łódź, z którym mieliśmy wówczas zgodę. Zabawa zaczęła się na kilka (naście?) dni przed meczem. Teraz na takie spędy mówi się „tygodniówka”, ale tamta trwała dłużej niż tydzień.
Co z niej pamiętam? Oj, działo się. Latająca po schodach kamienicy szafa, której „startowym” był śp. „Dufo” z Gdańska. Potem Tadek, który zawsze był rubaszny, tym razem z bukietem kwiatów, elegancko, całując ręce przepraszał właścicielkę szafy. Śpiący w jednym łóżku kibic Lechii i ŁKS-u (nie mieli zgody) – to były tematy do rozkminek. Ja z rana pracowałem, więc ominęło mnie posądzenie o jedno z najgorszych przestępstw.
Było tak. Impreza. Jak zwykle u „P”. Patrzę na zegarek, późno, jutro ciężki dzionek w tyrce. Odmeldowuję się. Ze mną wychodzi „O”, a na klatce schodowej jakaś zagubiona panna sobie stoi:
- Gdzie mogę kupić wódkę?
Nam dwa razy powtarzać nie trzeba. Takie to były czasy, że w godzinach nocnych i do godziny 13:00 w alkohol można się było zaopatrzyć jedynie w tak zwanych melinach – prywatnych przedsiębiorstwach skupujących wódę za dnia i sprzedających po specjalnej cenie w czasie administracyjnej abstynencji. Dziewczyna dostała litra, a operatywny „O” stwierdził, że jest wódeczka, a jest też gdzie się napić. I Jola wylądowała w rozbawionym towarzystwie, które właśnie opuściłem.
Jola to zwykły kurwiszonek był, ale wesoły. Rozbawiła towarzystwo jeszcze bardziej. Z tańcami na stole i z hasłem „następny, bo się nudzę”. A rano poleciała na pobliski komisariat, że gwałt był. Zawinięto do sprawy wszystkich, którzy wciąż balowali, czyli kilkanaście osób, w tym… dwie dziewczyny z Gdańska.
No to fajnie, też jesteście do gwałtu – dworowaliśmy później z „A” i „R”.
Na szczęście okazało się, że to nie pierwszy taki numer „panny Joli” i psy potraktowały sprawę ulgowo. Ale i tak Jola dostała „odszkodowanie”. Szybka zbiórka wśród kolesiów i kurwiszon został uhonorowany plikiem za który mógł sobie fundnąć kolorowy telewizor. A to wówczas nie była rzecz tania. Teraz jak sobie opowiadamy historyjkę, to zaczyna się od „A tę Jolkę Telewizor to pamiętasz?”
Drugi taki napis
Przed meczem z Realem postanowiłem zrobić to, co już kiedyś się sprawdziło. Napis na wieży Stadionu Olimpijskiego. Tym razem nie szedłem sam. Poleźliśmy bodaj w dziesięciu. Śp. „Grabarz”, „P” i „D” reprezentowali Lechię. Czy tylko oni – nie pamiętam. Kto był od nas… cholera pamięć mnie zawodzi. Pewnie „P”, z Chrobrego, bo jego lubiłem ciągać na takie akcje. Kto jeszcze? Koledzy, wybaczcie, skleroza.
Nie mogliśmy wejść na stadion. Ten piorunochron po którym wchodziłem przed meczem z Dundee już chyba nie istniał. Ktoś wymyślił, że jak się naprze na bramkę, to z uwagi na niedopracowanie konstrukcji można się prześlizgnąć między kratami. No, można było, na szczęście nie mieliśmy wtedy jeszcze brzuchów. A i tak w ciemnościach kilka elementów garderoby się podarło.
Tym razem wymalowaliśmy „WKS Śląsk”. „Podniesienie” napisu zrobiliśmy wypróbowanym kilka lat wcześniej przeze mnie sposobem – poskładaliśmy po uprzednim demontażu parę rzędów ławek w rusztowanie… I tak ktoś o pici włos nie zleciał z niego razem z farbą. Ale napis powstał.
Jedna z nocy na Dworcu Głównym to spotkanie z Hiszpanami. To znaczy myśmy im wmawiali, że są Hiszpanami, a oni uparcie twierdzili, że nie. „No Espana, Baske, Baske”. Musieliśmy skonsultować o co im chodziło, zanim zajarzyliśmy. A zrozumieliśmy co mieli do przekazania wyłącznie dlatego, że w reżymowej telewizji często było o atakach ETA (terrorystów baskijskich) na zgniły, zachodni, kapitalistyczny rząd Hiszpanii.
Mecz
Na boisku – tragedia, na trybunach – karnawał. Nasz „zgredzik”, „Cz” miał jakiś sparing pod płotem, chyba nawet niejeden, bo jak był pijany, to szukał dymów, a pijany był. Ludzi było tylu, że rzadziej chadzający na mecze jak wyszedł z młyna, to nie miał szans na powrót do niego (zerknijcie na zdjęcie u góry i przyjrzyjcie się między głowami zawodników i sędziów zapełnieniu trybun – tak były zapchane boczne sektory). Gdy się chciałem w pewnym momencie przemieścić, to jakoś mnie przenosili nad głowami.
Ze zrobieniem dopingu problemów nie było, ale wynik spartolił wszystko. Choć pamiętam, że  następnego dnia (lub kilka dni później, w każdym razie na wciąż tej samej imprezie u „P” na Grunwaldzkim) dość zgodnie twierdziliśmy, że następne spotkania pucharowe będą za rok.
Tak, tak, za rok. „Herman”, wszędobylski „Memlok”, „Dufo”, „Grabarz” z tej imprezy już następnych pucharów nie dożyli, „Grzyb” dostał takiego kopa, że już nigdy na stadion Śląska nie przyjdzie, „B” też podziękowaliśmy za bycie kibicem…
Real Sociedad San Sebastian pożegnał Śląsk z Europą na ćwierć wieku.
Czasy nowożytnie
Dla wielu z Was opisane historyjki w zasadzie niewiele się różnią od czasów mamutów. Też kiedyś łaziły, gryzły się, napadały… To część historii naszego klubu. Starsi pamiętają jeszcze tamte czasy, tamte sytuacje.
2011 Po ćwierćwieczu Śląsk ponownie zagrał w Europie. Ale tego opisywać nie trzeba. To wszystko jest na łamach Fana.

 

Dundee United:

Duch 1980: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6421

Chcą grać ze Szkotami: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6631

Modlitwa o bilet: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6673

Flaga została pojmana: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6721

Śląsk – Dundee Utd. 3-0: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6732

Szkotów uczyć „szkocji”: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6798

Dundee 21 lipca 2011: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6846

Jeszcze o Dundee: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6884

 

Lokomotiw Sofia:

Operacja Lokomotiw: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6896

Do Bułgarii z problemami: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6918

Najsłabszy doping w życiu: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6933

Skrzydła na rewanż: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6940

Kierunek Sofia: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6970

Co mogą Bułgarzy?: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=6996

Przygoda trwa nadal: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7000

Sofia 4 sierpnia 2011: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7018

 

Rapid Bukareszt:

Rumuński wał: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7067

Jedno życie uratowane: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7222

Ostatni taki wyjazd?: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7251

To już jest koniec: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7269

Nie ma lizania ran: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7279

Timisoara 25 sierpnia 2011: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7292

Wrocławscy kibice Rapidu: http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=7330

Roman Zieliński, fot. http://slaskpuchary.w.interia.pl/eng/1987_88.htm