Wchodzi siÄ na gĂłry, by zdobywaÄ szczyty. Natomiast w piĹkÄ gra siÄ po to, by wygraÄ rozgrywki miÄdzynarodowe. W polskich warunkach â by zagraÄ w Europie.
Jakie byĹy dotychczasowe mecze ĹlÄ
ska w rozgrywkach miÄdzynarodowych? Suche wyniki podajemy w artykule âDwa dni i juĹźâ (http://www.fanslask.fuckpc.com/?p=11972).
OprĂłcz ostatniej edycji Ligi Europy, wszystkie zagraniczne spotkania WKS-u fajnie sÄ
opisane w unikatowej dziĹ, wydanej w 2001 roku ksiÄ
Ĺźce âĹlÄ
sk w europejskich pucharachâ autorstwa JarosĹawa Tomczyka i Daniela Bednarka.
PoniĹźej parÄ moich wspomnieĹ z pucharowych pojedynkĂłw ĹlÄ
ska rozgrywanych u siebie.
1975, czyli debiut
Rok wczeĹniej reprezentacja Polski po raz pierwszy w historii stanÄĹa na podium mistrzostw Ĺwiata. ĹlÄ
sk wywalczajÄ
c trzecie miejsce w lidze zakwalifikowaĹ siÄ do najmniej prestiĹźowego, lecz najliczniej obsadzonego pucharu UEFA.
GAIS Goeteborg. Po minimalnej poraĹźce w Szwecji nastroje na trybunach Stadionu Olimpijskiego byĹy optymistyczne. ChoÄ osobiĹcie byĹem zawiedziony frekwencjÄ
. MyĹlaĹem, Ĺźe biletĂłw nie starczy, dlatego zaopatrzyĹem siÄ w przedsprzedaĹźy. To byĹ bĹÄ
d. KupiĹem najtaĹsze, na miejsca stojÄ
ce, zatem staĹem na Ĺuku. A serce siedziaĹo pod wieĹźÄ
, czyli w mĹynie. ChĹopaki na okrÄtkÄ piĹowali dwie piosenki âDo boju WKS, do boju WKS, wiÄc marsz, marsz, marsz…â na melodiÄ âMarsyliankiâ oraz âĹlÄ
sku, ĹlÄ
sku ty nasz, pokaĹź Ĺwiatu jak w piĹkÄ graszâ. Gdy na jakieĹ dziesiÄÄ minut przed koĹcem spotkania Szwedzi zdobyli drugiego gola (dawaĹ im awans, byĹo 3-2 dla ĹlÄ
ska), trybuny zamilkĹy. BolaĹo to moje serce. Na szczÄĹcie chwile później czwarty gol dla ĹlÄ
ska i stadion wybuchĹ.
RFC Antwerp. Do dziĹ pamiÄtam, jak LubaĹski, ktĂłry bÄdÄ
c wĂłwczas idolem wszystkich mĹodzieĹźowcĂłw, a ktĂłry juĹź byĹ piĹkarzem belgijskiego Lokeren, twierdziĹ, Ĺźe ĹlÄ
sk nie ma szans awansu. Na meczu w mĹynie byĹo mnĂłstwo flag ĹlÄ
ska. Bardzo ĹźaĹujÄ, Ĺźe nie ma Ĺźadnego zdjÄcia z tego flagowiska. Remis u siebie zdawaĹ siÄ przyznawaÄ racjÄ LubaĹskiemu, ale staĹo siÄ inaczej, w czym zasĹuga najskuteczniejszych graczy WKS-u, Sybisa i PawĹowskiego.
Liverpool. To byĹo wydarzenie. Nie tylko piĹkarskie. MoĹźecie wierzyÄ, lub nie, ale tej Ĺrody zakĹady pracy dawaĹy wolne ludziom, w szkoĹach fakt posiadania biletu byĹ rĂłwnoznaczny ze zwolnieniem z lekcji. I zimno. Zimno jak cholera. Minus dwadzieĹcia? CoĹ koĹo tego. Olimpijski peĹny. Nie byĹo wĂłwczas krzeseĹek, tylko Ĺawki, a stojÄ
ce stanowiĹy poĹowÄ stadionu. Wszystko wypeĹnione tak, Ĺźe okreĹlenie âĹciĹniÄci jak Ĺledzieâ pasowaĹo do sytuacji.
MrĂłz byĹ powodem straty jednej z bramek. MĹodziutki wĂłwczas Romek Faber podawaĹ do bodaj najlepszego polskiego bramkarza, Zygmunta Kalinowskiego, a ten siÄ poĹlizgnÄ
Ĺ na zmroĹźonej murawie. ZrobiĹo siÄ 0-2. ĹlÄ
sk chyba nie wykorzystaĹ swoich moĹźliwoĹci, bo w ostatnim kwadransie druĹźyna tak przycisnÄĹa AnglikĂłw, Ĺźe ledwo dychali.
No i jeszcze coĹ. ĹlÄ
sk jako pierwsza polska druĹźyna w swoim pucharowym debiucie wyeliminowaĹ aĹź dwĂłch przeciwnikĂłw. Po wielu latach ten wyczyn powtĂłrzyĹ Hutnik KrakĂłw.
1976, czyli szczÄĹcie i tryumf…
…a tak naprawdÄ tryumf bo szczÄĹcie. Losowanie sprzyjaĹo ĹlÄ
skowi niesamowicie. Najpierw byĹa Floriana La Valetta… Teraz piĹka maltaĹska to teĹź kopciuszek, ale wĂłwczas to byli kompletni amatorzy. Kwestia awansu siÄ rozstrzygnÄĹa na Malcie, a w rewanĹźu… pamiÄtam sĹoĹce ĹwiecÄ
ce w oczy, grÄ zawodnikĂłw âna odpierniczâ i fatalnÄ
frekwencjÄ.
Bohemians Dublin. Bardzo ĹpieszyĹem siÄ ze szkoĹy na to spotkanie. Ledwo zdÄ
ĹźyĹem. WyciÄ
gnÄ
Ĺem koleĹźkÄ, KubÄ BaczmaĹskiego, takiego z ktĂłrym razem chodziliĹmy do przedszkola, później do jednej podstawĂłwki, a wtedy razem jeĹşdziliĹmy na Pracze OdrzaĹskie, gdzie byliĹmy w pierwszej klasie szkoĹy ponadpodstawowej, los sprawiĹ, Ĺźe rozstaliĹmy siÄ w tej wspĂłlnej, edukacyjnej wÄdrĂłwce dopiero w roku 1982. LedwoĹmy weszli na sektor, a ĹlÄ
sk juĹź prowadziĹ 1-0. WidzĂłw teĹź byĹo niewielu, atmosfera â nienadzwyczajna.
Dopiero wiosnÄ
1977 roku przyszĹo koĹczyÄ ĹlÄ
skowi wystÄp w Pucharze ZdobywcĂłw PucharĂłw. Mecz z Napoli ĹciÄ
gnÄ
Ĺ wielu widzĂłw, a mĹyn byĹ zapchany niesamowicie. KrĂłlowaĹa piosenka âNapoli, Napoli, ĹlÄ
sk WrocĹaw rozpierdoliâ. NiektĂłrzy dostrzegali, ze moĹźna to zrozumieÄ opacznie i prĂłbowali jÄ
zmieniÄ na âĹlÄ
sk WrocĹaw wam wpierdoliâ, ale wygraĹa rytmiczniejsza wersja.
1977, czyli laÄ chamĂłw
Wynik losowania, czyli wyjazd do socjalistycznej BuĹgarii uznano za dobry omen. Niestety, w Sofii tamtejszy Lewski Spartak potraktowaĹ mecz powaĹźnie. Tak powaĹźnie, Ĺźe najlepszym graczem miejscowych okazaĹ siÄ arbiter. W rewanĹźu szanse byĹy niemal Ĺźadne. Ale ĹlÄ
sk rzuciĹ siÄ do ataku i nawet byĹo 1-0.
Na Stadionie Olimpijskim pojawili siÄ BuĹgarzy. To byĹa spora atrakcja, jako Ĺźe dwa tygodnie wczeĹniej trochÄ pracujÄ
cych w BuĹgarii PolakĂłw zawitaĹo na meczu ĹlÄ
ska. I zostali obrzuceni pomidorami i czym siÄ jeszcze obrzucaÄ daĹo. Kibice jeszcze za swoimi klubami za granice nie podróşowali, takie to byĹy czasy, Ĺźe aby wyjechaÄ, gdziekolwiek, to trzeba byĹo mieÄ chody. ByĹ w Sofii kulawy Heniek. Znana wĂłwczas osobna na naszym stadionie. I to z jego relacji wynikaĹo, Ĺźe BuĹgarzy nie byli zbyt mili. No to WrocĹaw teĹź nie byĹ miĹy dla BuĹgarĂłw, choÄ akurat przywiÄ
zanie do Lewskiego Spartaka obecnych we WrocĹawiu byĹa Ĺźadne. Ale Ĺomot byĹ prawdziwy.
Dobra, ogarnia mnie leĹ, reszta wspominek z meczĂłw pucharowych za kilka, kilkanaĹcie lub kilkadziesiÄ
t godzin. W zaleĹźnoĹci kiedy leĹ puĹci.
Roman ZieliĹski
fot. slaskfoto.w.interia.pl,
</section>


