<span><p><a href="media/missing/fuckpc.svg"><img title="1920" src="media/missing/fuckpc.svg" alt="" width="331" height="444"></a>15 sierpnia. Rocznica niemiła dla tych wszystkich, którzy próbują się naśmiewać z „polskiego przywiązania do klęsk”. Bo tym razem nie klęskę, nie porażkę świętujemy, lecz jedno z większych zwycięstw w historii świata. Nie, to nie dowcip, to nie żart. To straszna prawda dla wszystkich rusofili (czyli tych, co to kochają Rosjan) i ukrytych bolszewików (a naprawdę w Polsce ich wielu, oj wielu). Gdyby nie Bitwa Warszawska z 1920 roku, to czerwona hołota szła by na Berlin, który tylko wtedy czekał na jakiś zewnętrzny impuls i rwał się do czerwonej rewolty. A gdzie by zalazła dalej? Idioci pseudointelektualiści we Francji do tej pory komunizują. Pełno czerwonego parchu jest we Włoszech do tej pory, w 1920 o Mussolinim jeszcze w Italii mowy nie było. Zresztą nawet w USA pełno było czerwonego świństwa, i choć ówczesny stan technologii nie pozwalał poważnie myśleć o zbrojnym zaborze krajów za Atlantykiem (lub patrząc z perspektywy Sowietów – za cieśniną Beringa), to jednak wspomagani rozwiniętymi gospodarkami krajów zachodniej Europy mogliby tak silnie finansować w Stanach Zjednoczonych ruch komunistyczny, że rozbiłby ten kraj od wewnątrz… Takiej wersji wypadków wykluczyć nie można.<br>
Tymczasem czerwona hołota w „marszu wyzwolicieli” potknęła się na pierwszej przeszkodzie. Na Polsce.
15 sierpnia 1920. Wtedy zaczęła się bitwa, której skutki widoczne są do dziś. Choć wielu tego widzieć nie chce.
15 sierpnia, to czczenie zwycięstwa. Jednego z większych zwycięstw w historii Polski, w historii Europy, w historii świata. Polskie bagnety zatrzymały czerwoną hołotę.
To zwycięstwo spowodowało, że na terenach opanowanych przez Sowietów nastał czas ostrego antypolonizmu, wyrażony w setkach tysięcy ofiar, których oficjalna historiografia nie chce uznać. To zwycięstwo spowodowało, że jeden z winnych klęski, polityczny bandzior towarzysz Stalin nie miał najmniejszych wątpliwości, co zrobić z polskimi jeńcami w Katyniu, Charkowie, Miednoje…
Pamiętajmy o tym. My, kibice Śląska. Przekazujmy to młodszym kolegom.
Bo w szkołach o tym uczyć już nie chcą.
http://www.youtube.com/watch?v=WlRjtZWAjB0
Roman Zieliński, fot. werwolfpl.wordpress.com, joke-and-larks.blog.onet.pl
</div>