Nie pomogły niemal darmowe bilety. Nie ma usprawiedliwienia, że piątek godzina 18, że zimno jak w norze polarnego misia, że andrzejki. Po takim babolu jaki odwaliły nasze orły w meczu z Wisłą Płock plus takie katastrofy jak na Cracovii, to nawet na meczu przyjaźni, gdy część krzesełek zajęli gdańszczanie, wielkie trybuny wielkiego stadionu wielkiego Śląska we wielkim Wrocławiu świecą wielkimi pustkami.A drużyna dokłada kolejną cegiełkę do muru obojętności, jaka powoli zaczyna ją otaczać. Mecz z Lechią przegrany 0-2 to może nie katastrofa wizerunkowa, lecz sympatii nie przysporzy na pewno. Choć do przerwy sama gra nie wyglądała źle, bo statystyki Śląsk miał lepsze. Wszystkie. Oprócz jednej. Zdobytych goli.
Lecz co z tego, ze Śląsk trzy razy do przerwy obtłukł poprzeczkę bramki Lechii, że akcje działy się głównie blisko pola karnego gdańszczan, skoro parę kontr, babol Wrąbla, babol Gąski i zrobiło się 0-2.Druga połowa to kopanina. Z kontrami Lechii i czwartą poprzeczką Śląska.
Natomiast na trybunach tylko druga połowa miała swój koloryt. Oprawa, później serpentyniada i trochę piro ubarwiły zimne spotkanie. Trudno mówić o rozgrzaniu, bo pięciominutowa przerwa zawodników raczej nie rozgrzała.
Efekt tej porażki to w praktycznie definitywny koniec marzeń o ósemce. Teraz tylko cud może sprawić, ze będzie inaczej.
red, fot. NI-FO
</section>